زسوز هجر تو تا كي گوده دلُم دا بو مگر مروّت و انصاف ، وَر تو نايابو بِدات آرو ز مُو ويوِر ،سوبا به وصلُم رَس آروت ابي چه بِكِه خُو مُو ، تا كه سوبا بو اين آدما ، وَچِه تيني رِشيد ، پَش نَخوسِند مگر ك سروده ای ازآن مرحوم:...
گر مُو جيعاشق بُويان يا درحقيقت يا مجاز مُوژ بِكُشتو مُوژ نَتا ماچي از آن غنچهدهن دل ذونِه داروچه رودرحلقه هاي زلف تو؟ گر صفايي و وفايي هو اونا دركار خوس مُونفهمانِهكهدردلمُو چه ژونمَخ سروده ای ازآن مرحوم:...